الباسط

الباسط آن‌کسی است که می‌گشاید، گسترش می‌دهد و فزونی می‌بخشد. او روزی را فراخ می‌کند، دل‌ها را به شادی می‌گشاید و رحمت را گسترده می‌پراکند. اوست که روزگار تنگ را به آسانی بدل می‌کند، آنچه را بسته بود می‌گشاید و پس از سختی گشایش می‌آورد. پس از هر زمستان بهار می‌آید و پس از هر شب سپیده‌دم — این ریتم الباسط است. آنگاه که او دلت را می‌گشاید، سبکی و شادی‌ای می‌یابی که هیچ دارایی دنیوی نمی‌تواند ببخشد. آنگاه که روزی‌ات را فراخ می‌کند، ثروت از جهت‌هایی که هرگز انتظارشان را نداشتی روان می‌شود. این نام می‌آموزد که در روزگار فراوانی سپاسگزار باشیم و به یاد داشته باشیم که گشایش تنها از سوی اوست.

Surah Ar-Ra'd (13:26): "Allah extends provision for whom He wills and restricts it. And they rejoice in the worldly life, while the worldly life is not, compared to the Hereafter, except brief enjoyment."