القيوم

القیّوم آن‌کسی است که همه‌ی هستی را نگاه می‌دارد و برپا می‌سازد. او خود بی‌نیاز از هر پشتیبانی برپاست (قائم)، حال‌آنکه هر چیز دیگر به‌تمامی به او وابسته است. او آسمان‌ها را بی‌ستون نگاه می‌دارد، سیارات را در مدارشان، قوانین فیزیک را پابرجا و هر ذره را در جای خود نگاه می‌دارد. بدون القیّوم، کیهان در یک‌آن فرومی‌پاشید. او خودبسنده است — به هیچ‌چیز از آفرینشش نیاز ندارد — حال‌آنکه همه‌ی آفرینش به‌تمامی به او وابسته است. این نام، همراه با الحیّ، آنچه را بسیاری از عالمان «بزرگ‌ترین نام خداوند» (اسم الله الاعظم) می‌دانند پدید می‌آورد. این دو با هم اعلام می‌کنند: او تا ابد زنده است و همه چیز را نگاه می‌دارد. چه چیز بیشتری از یک پروردگار می‌توانی بخواهی؟

Surah Aal-Imran (3:2): "Allah — there is no deity except Him, the Ever-Living, the Sustainer of all existence (Al-Qayyum)."