الأول
Al-Awwal
نخستین
معنا
الاوّل نخستین است — او پیش از همه چیز، پیش از زمان، پیش از مکان و پیش از آفرینش وجود داشت. هیچ‌چیز پیش از او نبود. او را آغازی، خاستگاهی و آفریدگاری نیست. وجودش جاودان و خودپدیدآمده است. آنگاه که هر چیز را تا آغازش پی می‌گیری — کیهان، زندگی، خودِ زمان — به الاوّل می‌رسی. او آنجا بود پیش از آنکه «آنجایی» باشد. این مفهومی ذهن‌گستر است: وجودی چنان بنیادی که حتی مفهوم «پیش» تا او زمان را نیافرید وجود نداشت. پیامبر (صلی‌الله علیه و سلم) به ما آموخت که در دعا بگوییم: «تو نخستینی و پیش از تو هیچ‌چیز نیست.» هیچ‌چیز. نه خلأ، نه تاریکی، نه مکان — هیچ‌چیز. تنها الاوّل.
در قرآن
Surah Al-Hadid (57:3): "He is the First (Al-Awwal) and the Last, the Manifest and the Hidden, and He is, of all things, Knowing."
تأمل روزانه
پیش از آنکه چیزی وجود داشته باشد — پیش از کیهان، پیش از زمان — الاوّل آنجا بود. این درباره‌ی بی‌نیازیِ او و وابستگیِ تو چه به تو می‌گوید؟
عمل امروز
Begin your day with Allah today. Before checking your phone, before talking to anyone, spend the first moments of your morning with Al-Awwal in prayer and remembrance.
ذکر
يا أول (Ya Awwal)
Say it 100 times, contemplating the eternity of Allah's existence before all things.
دعا
اللهم يا أول اجعلنا أولياءك واجعل أول أمرنا صلاحًا
O Allah, the First, make us among Your allies and make the beginning of our affairs righteous.