المحيي

المُحیی آن‌کسی است که در هر شکلش زندگی می‌بخشد. او به هر آفریده زندگیِ جسمانی، با ایمان و هدایت زندگیِ روحانی، با دانش زندگیِ خردمندانه و با محبت و پیوند زندگیِ احساسی می‌بخشد. او زمینِ مرده را با باران زنده می‌کند، امید را در دل‌های نومید زنده می‌سازد و سرانجام هر جان مرده را برای داوری دوباره زنده خواهد کرد. موهبت زندگی بنیادی‌ترین نعمت است — بدون آن، هیچ‌چیز دیگر اهمیتی ندارد. هر بامداد که بیدار می‌شوی موهبتی از المُحیی است و هر تپش قلب، تصمیم پیوسته‌ی او به زنده نگاه‌داشتن توست. او می‌تواند دل‌های مرده را با قرآن، جامعه‌های مرده را با همبستگی و رؤیاهای مرده را از راه‌های غیرمنتظره زنده کند.

Surah Ar-Rum (30:50): "So observe the effects of the mercy of Allah — how He gives life to the earth after its death. Indeed, that same one will give life to the dead, and He is over all things competent."