المميت
Al-Mumit
میراننده
معنا
المُمیت آنکسی است که مرگ را میآفریند. در اسلام، مرگ نه نبود، بلکه آفرینشی است — خداوند مرگ را آفرید چنانکه زندگی را آفرید، هر دو را آزمون. مرگ آن برابرکنندهی بزرگ است که هر پادشاهی را فروتن میسازد، هر امپراتوری را پایان میدهد و هر جانی را به دیدارش با آفریدگارش میرساند. المُمیت مرگ را نه از روی ستم، بلکه از روی رحمت میآفریند — زیرا بی مرگ، ستمگر تا ابد ستم میکرد، رنجور بیپایان رنج میبرد و جان هرگز پروردگارش را دیدار نمیکرد. مرگ دروازهی زندگی پسین، پلِ میان گذرا و جاودان است. یاد مرگ در اسلام فضیلتی است، زیرا تلاشهای دنیوی را در جای خود مینشاند و ما را برمیانگیزد تا برای آنچه پس از آن میآید آماده شویم.
در قرآن
Surah Al-Mulk (67:2): "He who created death and life to test you as to which of you is best in deed — and He is the Exalted in Might, the Forgiving."
تأمل روزانه
اگر میدانستی یک روز بیشتر برای زیستن نداری، چه چیز را دیگرگونه میکردی؟ المُمیت یادآور میشود که زمان محدود است. آیا چنان میزیی که گویی هر روز ممکن است واپسین روزت باشد؟
عمل امروز
Remember death today. Visit a graveyard, write your will if you have not, or simply reflect on the brevity of life. Let this remembrance motivate you to make every moment count.
ذکر
يا محيي يا مميت (Ya Muhyi, Ya Mumit)
Say them together 100 times, contemplating the cycle of life and death.
دعا
اللهم يا مميت أحسن خاتمتنا ولا تقبض أرواحنا إلا وأنت راضٍ عنا
O Allah, the Creator of Death, make our ending good and do not take our souls except while You are pleased with us.