البر

البرّ سرچشمه‌ی هر نیکی، مهربانی و درستکاری است. هر چیز نیکی در هستی از او سرچشمه می‌گیرد. او به آفرینشش نیکی می‌کند، به شیوه‌هایی که می‌دانند و شیوه‌هایی که نمی‌دانند — در نعمت‌هایی که می‌بینند و نعمت‌هایی که از دیدشان پنهان است. نیکی او مشروط به رفتار ما نیست؛ او همچنان به فرمانبران و نافرمانان نیکی می‌کند. او نیک است آنگاه که می‌بخشد و نیک است آنگاه که بازمی‌دارد، نیک است آنگاه که آسان می‌گیرد و نیک است آنگاه که می‌آزماید. ریشه‌ی «برّ» در عربی به نیکی و درستکاریِ گسترده اشاره دارد. همین واژه برای نیکیِ فرزندان به والدینشان (برّ الوالدین) به کار می‌رود — جز آنکه نیکیِ البرّ به ما بی‌نهایت بزرگ‌تر از نیکیِ هر والدی به فرزندش است.

Surah At-Tur (52:28): "Indeed, we used to supplicate Him before. Indeed, it is He who is the Good (Al-Barr), the Merciful."